Voor vragen of opmerkingen kunt u altijd middels de email contact opnemen met onsEmail

Hoe rashonden onherkenbaar veranderden

Posted in: Let op!

Wie een duik neemt in de geschiedenis, ziet dat het uiterlijk van rashonden in de loop van de jaren dramatisch is veranderd.

Door selectie op uiterlijke kenmerken gaan rashonden er steeds extremer uitzien. 

Vroeger was alles anders
Wie een duik neemt in de geschiedenis, ziet dat het uiterlijk van rashonden in de loop van de jaren ontzettend is veranderd. Een Teckel heeft bijvoorbeeld een veel langere nek en rug gekregen, zijn borst staat meer naar voren en zijn poten zijn veel korter. Bij Boxers of Bulldogs is voor iedereen te zien dat zij een steeds plattere snuit hebben gekregen. Door het sterk veranderde uiterlijk hebben veel honden hun oude functie ook verloren. Een Sint Bernard is tegenwoordig veel te log om nog hard te werken, terwijl het vroeger juist echt een werkhond was.

Shows als katalysator voor verandering
De fok op uiterlijk wordt mede beïnvloed door hondenshows. Hier winnen doorgaans de honden met een zo extreem mogelijk uiterlijk. Een Mopshond heeft bijvoorbeeld bijna geen snuit meer en de heupen van Duitse Herdershonden lijken elk jaar verder te zakken. De winnende honden op deze shows doen het ook daarbuiten goed. Hun pups zijn erg gewild en dus veel geld waard. De trends op shows worden op die manier steevast door hondenfokkers gevolgd. Hondenshows zijn zo een grote katalysator voor het veranderende uiterlijk van de rashond. Ondanks dat, zeggen veel fokkers dat zij met het fokken van rashonden het hondenras en daarmee dus een stukje geschiedenis veilig stellen voor de toekomst. Maar wie op foto’s het verschil ziet tussen honden van nu en van honderd jaar terug, weet dat die redenering geen hout snijdt.

Een Herdershond uit 1904 en de moderne variant. Te zien is hoe zeer de hond door zijn poten is gezakt. Veel Herdershonden hebben hierdoor last van heupdysplasie. 

Ziek als een hond
Wat het leugentje over het behoud van de soort zo kwalijk maakt, is dat veel honden door het fokbeleid doodziek zijn geworden. De eerder genoemde lange nek en rug bij Teckels zorgen voor een grote kans op problemen met de tussenwervel, wat kan leiden tot verlamming. Door de verkeerde bouw van de Cavalier King Charles Spaniël kunnen de hersenen zo bekneld raken dat dit blindheid kan veroorzaken. De platte snuit van Bulldogs zorgt ervoor dat zij veel moeite hebben met ademhaling, hierdoor zijn ze veel eerder uitgeput dan gezond is. Zo is er een hond gefokt die vanwege zijn gezondheid niet te veel mag bewegen. Een absurde situatie als je bedenkt dat het gaat om een achterneef van de wolf. Inmiddels heeft 40% van alle rashonden een erfelijke aandoening of ziekte. Het ene ras is zieker dan het andere en de klachten zijn divers: van gewrichtsproblemen tot tumoren tot hartfalen.

De Cavalier van King Charles II zag er een stuk gezonder uit dan de hedendaagse Cavalier King Charles Spaniël. De honden hebben nu bijna allemaal permanent hoofdpijn, hart- en ademhalingsproblemen.

Door het schadelijke fokbeleid is niet alleen het uiterlijk van de Bull Terriër fors veranderd; de hond lijdt vaak aan hartproblemen, nieraandoeningen en verschillende verstoringen van het evenwicht en de bewegingscoördinatie.

Bron: Rashondenwijzer.nl

 

Hits: 6

Read More

Longwormen bij hond

Posted in: Let op!, Medisch

Zowel honden als katten kunnen longwormen krijgen.

In Nederland voorkomend zijn de:

  • Angiostrongylus vasorum (Franse hartworm): hond
  • Oslerus osleri: hond
  • Aelurostrongylus abstrusus: kat

Besmetting via slakken, tussengastheren of rechtstreeks:

Larfjes in honden- en kattenpoep komen in de natuur terecht en worden opgegeten door slakken. De hond of kat besmet zich door het opeten van een besmette slak of door het opeten van een kikker (hond), muis, vogel of reptiel (kat) die eerder die slak at.

Een hond raakt besmet door het opeten van larven. De larfjes gaan uit de darmen via de lever, via het hart naar de longen. Onderweg zijn ze volwassen geworden. De inmiddels 1,5 tot 2,5 cm grote, volwassen wormen nestelen zich in de kleine longslagaders. Alle longwormen leggen eitjes, die jonge larfjes worden. De eitjes of larfjes worden opgehoest, doorgeslikt en (meestal als larve) uitgepoept.

In het geval van de Oslerus osleri kunnen honden zich direct via de ontlasting van andere honden besmetten met larven van Oslerus osleri. Deze worm wordt ook direct van teef op pup overgebracht.

De ziekteverschijnselen bij longworm:

  • sloomheid, slechte conditie,
  • slechte eetlust, vermageren
  • hoesten, benauwdheid, longontsteking
  • bloedingen in de huid, in de slijmvliezen en in de longen.
  • Als er veel wormen zijn, die veel bloedvaten verstoppen, kan het rechter hart het bloed niet meer door de longen pompen. In het ergste geval kan een hond aan deze infectie overlijden.

De ziekte kan worden behandeld met Milbemax® (4x behandelen met een wekelijkse interval), Advocate® (behandeling na 1 maand herhalen) en Trifexis® (1 x per week ged.  weken) Ter preventie kunnen deze middelen maandelijks worden voorgeschreven. Fenbendazol kan ook voorgeschreven worden.

Aelurostrongylus abstrusus (kat)

De worm komt mogelijk best veel voor maar geeft vaak nauwelijks klachten. Als er sprake is van een ernstige infectie kan de kat hoesten, benauwd worden, slecht eten en vermageren. In het ergste geval kan een kat aan deze infectie overlijden. De kat kan behandeld worden met Milbemax® (4 x behandelen met wekelijks interval), de spot-on Broadline® of Profender®.

Diagnose longwormen

Dieren met klinische klachten door longwormen hebben vaak meer of minder ernstige longveranderingen. Dit is ook te zien op röntgenfoto’s van de longen.

De diagnose wordt gesteld door de larfjes van de longwormen in de ontlasting aan te tonen (Baermann methode), of de larfjes worden gevonden bij onderzoek van een longspoelsel (als er een bronchoscopie wordt gedaan). Afhankelijk van het type worm kan het 3 tot 18 weken duren voordat de besmetting voor het eerst kan worden aangetoond. Ook is er een bloedonderzoek bij de hond mogelijk.

Voorkómen besmetting met longwormen

Je zou moeten voorkomen dat de hond of kat slakken, kikkers, muizen, vogels of hagedissen eet. Het kan ook helpen als iedereen de ontlasting van zijn huisdieren opruimt en het aantal wilde dieren en zwerfdieren afneemt. In de praktijk is dit vaak moeilijk, niet mogelijk of niet wenselijk. Preventief kan een dier ook regelmatig (elke maand) worden ontwormd.

Bron: Dierenkliniek Hoogveld

Hits: 33

Read More
Loading...
error: Content is protected !!